سبک نو

توافق فلیپین و چین برای اکتشاف ذخایر انرژی

admin
۱ فروردین ۱۳۹۷
11 views
صفر نظر
  • به گزارش روز پنجشنبه ایرنا از رسانه های فیلیپینی ‘آلان پیتر کایتانو’ وزیر امورخارجه فیلیپین پس از دیدار و گفت وگو با ‘ وانگ یی’ همتای چینی خود گفت که دو طرف درصدد هستیم به یک چارچوب مشترک همکاری برای اکتشاف و استفاده از ذخایر انرژی دراین منطقه مورد منازعه و حساس دست یابیم.
    به گزارش مانیل استار، مانیل و پکن سال هاست در اختلافات زیاد بر سر بخش های ادعایی در این پهنه آبی استراتژیک درگیر بوده اند اما از سال ۲۰۱۶ پس از روی کار آمدن دوترته ، مانیل درصدد است تا برخلاف گذشته از طریق گفت وگو و همکاری با چین اختلافات دوجانبه را مدیریت کند.
    پکن ادعای مالکیت تقریبا بیش از ۹۰ درصد از این حوضه آبی را دارد درحالیکه کشورهای دیگر جنوب شرق آسیا مانند فیلیپین، مالزی، برونئی، تایوان و ویتنام نیز دراین منطقه ادعای مالکیت ارضی دارند.
    گردش دوترته برای گفت وگو با چین بر سر منازعات آبی در دریای جنوبی چین رویه ای کاملا برخلاف همتای پیشین وی بنیتو آکینو است .
    فیلیپین دوره آکینو پکن را بارها متهم به تهاجم، اشغال و ساخت وساز های غیرقانونی بر روی صخره هایی از دریای جنوبی چین کرد؛ بخشی که مانیل آن را منطقه اقتصادی منحصر به فرد تحت مالکیت خود می دانست.
    مانیل درسال ۲۰۱۱ در دوران ریاست جمهوری آکینو چین را متهم کرد که کشتی های های این کشور در نزدیکی جزایر اسپارتلی ( منطقه مورد اختلاف پکن و مانیل دردریای جنوبی چین) سرگرم اقدامات اکتشاف منابع زیر زمینی و فسیلی هستند و مدتی بعد در سال ۲۰۱۳ علیه چین در دیوان داوری لاهه شکایت کرد.
    اگرچه دیوان دراین داوری حق را به فیلیپین داد اما چین با رد این موضوع اعلام کرد که حاکمیت بیش از ۹۰ درصد از این دریا به پکن تعلق دارد.
    دوترته نیز ظاهرا از زمانی که قدرت را به دست گرفته، رای این دیوان را کنار گذاشته است.
    چین ادعا می کند اکثر دریای جنوبی چین، محلی که ارزش تجارت دریایی سالانه آن ۳ میلیارد دلار است، به این کشور تعلق دارد، اما برونئی، مالزی، تایوان، ویتنام و فیلیپین نیز بخشی هایی از این دریا را متعلق به خود می دانند و همین موضوع سبب ایجاد اختلافات ارضی میان پکن و پنج کشور حوزه جنوب شرق آسیا در این حوزه شده است.
    ایده گفت وگوهای مشترک دوجانبه میان فیلیپین و چین در این زمینه از سال ۱۹۸۶ مطرح شد، اما مساله اختلافات برسر حاکمیت این دریا پیگیری این موضوع را به تعویق انداخت.
    این موضوع برای اقتصاد درحال رشد فیلیپین بسیار حائز اهمیت است زیرا مانیل اکنون به شدت به واردات انرژی وابسته است.
    برخی برآوردها حاکی از آن است که ذخایر تنها منطقه دارای منابع گازی فیلیپین در حوزه ساحلی مالامپایا تا سال ۲۰۲۴ به اتمام خواهد رسید.
    دوترته بار دیگر در ابتدای ماه جاری اعلام کرده بود ترتیبی اتخاذ شده است تا دو رقیب قدیمی دراین دریا به جای مخاصمه با یکدیگربه سوی همکاری دراین منطقه غنی از نفت وگاز پیش روند.
    کایتانو پس از دیدار با همتای چینی خود درعین حال تاکید کرد: با متخصصان حقوقی بین المللی زبده مشورت خواهیم کرد تا اطمینان حاصل شود که درهر توافقنامه حقوقی فی مابین موضوع مالکیت و منافع مانیل حفظ شود .
    آساق **۲۴۱**۱۵۹۹

    انتهای پیام /*


    سیاسی


    مانیل


    پکن


    دریای جنوبی چین

    برچسب ها :
  • مطالب مرتبط
  • ارسال نظر